نامه ای از مرحوم مشکاتیان در مورد اهانت احمدی نژاد به هنرمندان

در آستانه ی ذوب شدن کاخ ِ یخی، با شعارهای مریخی و کارنامه و نمودارهای سیخی.

آدمیزاد ، طرفه معجونی ست کز فرشته سرشته وز حیوان

گر رود سوی این شود کم از این ور رود سوی آن، شود به از آن

در این دو روز حیات، هستند آدمیانی که ترغیب شان موجب تشویق، و تکذیب شان موجب تشویش می شود (برای هنرمند)

و نیز جماعتی که نه ترغیب شان باعث تشویق و نه تکذیب شان موجب تشویش می شود. یعنی همان آمدگان و رفته گان از دو کزانه ی جهان. به دیگر کلام:

اگر صد سال بر مشکش زنی چوغ همان دوغ و همان دوغ و همان دوغ

مایه ی شگفتی آنجاست که تنابندگانی ببینی که ترغیب شان موجب تشویش و تکذیب شان مایه ی تشویق و شادمانی گردد.

آقای احمدی نژاد در میان پراکنده گویی های تاریخی که به لطف خداوند منان کم نیست فرموده بودندکه هنرمندان بزغاله اند.

واقعا باعث خفت و خوتاری هنرمندان این مرز و بوم بود اگر مقبول ِ چنین معجون ِ مجنونی واقع می شدند.

با آرزوی پیروزی نجابت ِ نجیب و بلوغ ِ بلیغ

پرویز مشکاتیان

20 خرداد