در سوگ دوست،
برای من او هرگز نمی میرد…
برای او که سپیدی زودرس مویش نشان درد موسیقی و موسیقی دان ما بود، اشک، ناچیز است که بریزم،
همین بس که چشم ببندم و در آغوش “چکاد “ش با او باشم هر آن کجا که هست و به هر کجا که رفت.
او که در بهار عمرش با “شیدائی ” و “شورانگیز ” به چمنزار آمد، زندگی اش خزان نخواهد داشت.
برای من او هرگز نمی‌میرد…